من از سنگم بدون کوچکترین روزنه برای شک و یقین - برای مهر و کینه - برای دلاوری و یا دلهره - بطور کلی و جزئی من سنگ گور خودم هستم . تنها مانند نوشته ی روی سنگ امید مبهمی زنده است . ( فرانتس کافکا